دیوارکشیهای تخریبشده؛ وقتی عدالت، انتخابی عمل میکند!
لام.الف. در حالی که مسئولان قضایی و اجرایی بارها بر لزوم صیانت از اراضی کشاورزی و حتی پذیرش دیوارکشی به عنوان ابزاری برای حفاظت تأکید کردهاند، اقدام اخیر جهاد کشاورزی در تخریب تنها ۴ قطعه زمین دیوارکشیشده، سوالی بزرگ را مطرح میکند: چرا عدالت، انتخابی اجرا میشود؟
واقعیت این است که در آن منطقه، ۲۵۰ مورد مشابه وجود داشته است. اما چرا فقط ۴ مورد هدف تخریب قرار گرفتند؟ آیا این ۴ مورد، تخلفات سنگینتری داشتند یا صرفاً تصادفی انتخاب شدند؟ سکوت در برابر این سوال، نوعی تبعیض آشکار است که اعتماد عمومی را خدشهدار میکند.
قانون صراحتاً بیان میکند که دیوارکشی به خودی خود تغییر کاربری نیست، مگر اینکه نشانهای از خرد شدن زمین یا قصد تغییر کاربری مسکونی وجود داشته باشد. اگر این شرایط در آن ۴ مورد محقق نشده باشد، تخریب آنها نه تنها توجیه قانونی ندارد، بلکه نوعی سلب مالکیت و بیاحترامی به حقوق شهروندی است.
مسئولان باید پاسخ دهند که معیار این انتخاب چه بوده است؟ آیا شفافسازی نمیشود، این اقدام نه تنها بیعدالتی است، بلکه الگویی نگرانکننده برای آینده نظارت بر اراضی کشاورزی ایجاد میکند. عدالت باید برای همه یکسان باشد، نه برای عدهای خاص. تا زمانی که این سوال بیپاسخ بماند، شکاف بین مردم و نهادهای نظارتی عمیقتر خواهد شد.